Wirusowe zapalenie wątroby jest chorobą zakaźną powodującą zmiany zapalne i zwyrodnieniowe w miąższu wątroby. Przebieg tej choroby dzieli się na trzy okresy, w których należy różnicować sposób żywienia.
W pierwszym okresie dieta ma na celu złagodzenie objawów żołšdkowo-jelitowych oraz oszczędzanie wątroby; jest ona bardzo zbliżona do diety stosowanej przy ostrych chorobach gorączkowych, składa się początkowo ze słodzonych napojów, soków owocowych i warzywnych, herbaty, kompotów, miodu, kleików z ryżu, kasz i płatków owsianych, a następnie z sucharków, biszkoptów i puree z ziemniaków. Białko dostarcza się w tym okresie pod postacią niewielkich ilości odtłuszczonego mleka, żelatyny i białek jaj.
Drugi okres rozpoczyna się z chwilą wystąpienia żółtaczki i trwa przeciętnie 4-6 tygodni, czasem jednak, w przypadkach przewlekłych, przeciąga się do 4 miesięcy. W tym okresie należy stopniowo zwiększać wartość kaloryczną pożywienia; stosuje się dietę węglowodanowo-białkową z ograniczeniem tłuszczu.
Węglowodany dostarcza się w postaci kasz, pieczywa, delikatnych potraw mącznych, cukru, przetworów owocowych, miodu itp. Białko należy podawać pełnowartościowe, łatwo przyswajalne, w postaci gotowanych mięs, drobiu i ryb oraz twarogu i białek jaj. Tłuszcz dostarcza się jedynie w postaci masła i rafinowanych olejów roślinnych. Owoce w postaci surowych soków i kompotów, a jarzyny-gotowane, przecierane (puree) oraz soki.
Dieta wątrobowa nie powinna zawierać przypraw oraz potraw trudno strawnych i wzdymających, jak warzywa strączkowe suche, gotowana kapusta, świeże, kwaśne pieczywo. Potrawy podaje się jedynie gotowane. Dodatek soli należy znacznie ograniczyć.
